Reklama prywatnego przedszkola — co wolno pokazać rodzicom

Najbardziej przekonującym materiałem w tej branży są zdjęcia dzieci, a ich wykorzystanie jest prawnie ograniczone. Zgoda rodzica na „przetwarzanie wizerunku” nie obejmuje automatycznie celów marketingowych. Ten tekst pokazuje, jak zapełnić grupy, nie narażając placówki na zarzut wykorzystania wizerunku bez podstawy, i jak policzyć, ile wolno wydać na jeden zapis.

Czy w reklamie przedszkola można pokazywać zdjęcia dzieci

Publikacja wizerunku dziecka wymaga zgody, która wprost obejmuje cel marketingowy. Ogólna zgoda na „utrwalanie i wykorzystanie wizerunku” do tego nie wystarcza. Reklama prywatnego przedszkola opiera się więc na materiale, który wymaga dwóch odrębnych podstaw: wizerunek jest dobrem osobistym i jednocześnie danymi osobowymi w rozumieniu RODO.

Problem dotyczy większości rynku. Według raportu „Twarz polskiej edukacji” „Wizerunek dzieci na stronie publikuje 65 proc. przedszkoli” (Gazeta Prawna, 2026).

Dwie zgody, nie jedna — prawo autorskie i RODO

Rozpowszechnianie wizerunku reguluje art. 81 prawa autorskiego oraz art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego. Przetwarzanie tych samych zdjęć jako danych osobowych podlega RODO. To dwa różne reżimy i dwie różne zgody.

Ekspertka cytowana przez Gazetę Prawną ujmuje to jednoznacznie: „Placówka oświatowa powinna co najmniej rozdzielić dwie kwestie: zgodę na rozpowszechnianie wizerunku w rozumieniu przepisów prawa autorskiego oraz zgodę na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z RODO.”

Zgoda marketingowa jest przy tym czymś innym niż zgoda na dokumentowanie zajęć. Administratorem danych pozostaje placówka, nie nauczyciel prywatnie. To na przedszkolu spoczywa obowiązek zabezpieczenia zdjęć i wykazania, na jakiej podstawie je publikuje.

Dlaczego zbiorcza klauzula w umowie nie działa

Jeden zapis obejmujący „cele informacyjne i marketingowe, stronę internetową, media społecznościowe i zamknięte grupy dla rodziców” nie spełnia wymogu konkretności. Zgoda w rozumieniu RODO ma być dobrowolna, konkretna, świadoma i jednoznaczna.

Rodzic może zaakceptować publikację zdjęć w zamkniętej grupie dla rodziców i nie zgodzić się na ich użycie w płatnej kampanii. Każdy cel wymaga osobnej zgody i osobnego pola do zaznaczenia.

Zgoda marketingowa nie może być też warunkiem przyjęcia dziecka do placówki ani udziału w zajęciach. Klauzula uzależniająca przyjęcie od podpisu jest z definicji niedobrowolna.

Stanowisko Rzecznika Praw Dziecka

Rzecznik Praw Dziecka Monika Horna-Cieślak odpowiada w tej sprawie wprost: „Dziecko nie jest narzędziem promocji instytucji, a jego wizerunek nawet za zgodą rodziców nie powinien być wykorzystywany w sposób komercyjny bez pogłębionej refleksji nad konsekwencjami takiego działania” (Gazeta Prawna, 2026).

Ramą oceny jest nie tylko RODO, ale też zasada nadrzędności dobra dziecka z Konwencji o prawach dziecka. Zgoda rodzica nie zamyka więc sprawy automatycznie.

Sam art. 81 prawa autorskiego nie rozstrzyga wszystkich przypadków. Ten artykuł nie jest poradą prawną. Treść zgód skonsultuj z prawnikiem albo z inspektorem ochrony danych, zanim wdrożysz je w umowie.

Co pokazać w reklamie przedszkola zamiast twarzy dzieci

Rodzic ocenia przede wszystkim przestrzeń, kadrę i organizację dnia. Skuteczna reklama prywatnego przedszkola może więc obejść się bez wizerunku dzieci, a często działa wtedy lepiej. Zdjęcia sal, ogrodu, kuchni i łazienek niosą więcej informacji decyzyjnych niż kadr z uśmiechniętą grupą.

Rodzic zostawia dziecko w konkretnym miejscu, u konkretnych ludzi. To właśnie chce zobaczyć przed pierwszą wizytą.

Lista bezpiecznych kreacji, które konwertują

Sześć typów materiału, które nie wymagają zgody na wizerunek dziecka i odpowiadają na realne pytania rodzica.

Harmonogram dnia bywa najbardziej niedocenianym materiałem. Odpowiada na pytanie, które rodzic zadaje jako pierwsze, a które prawie żadna placówka nie umieszcza na stronie w czytelnej formie.

Kiedy wizerunek dziecka jest naprawdę potrzebny i jak go pozyskać

Zdarzają się sytuacje, w których zdjęcie dziecka realnie pomaga: relacja z festynu, materiał o dniu otwartym, film pokazujący zajęcia. Wtedy zgodę zbierasz dwustopniowo i z wyprzedzeniem.

Zgoda ma wskazywać wprost cel promocyjny lub marketingowy, wymieniać formy publikacji, czyli stronę, media społecznościowe, ulotki i plakaty, oraz być udzielona dobrowolnie, bez związku z przyjęciem dziecka do placówki.

Przewidź też wycofanie zgody. Rodzic ma do tego prawo, więc zapisz, w jakim czasie usuwasz materiały i kto za to odpowiada.

Jakie są przykłady zakazanej reklamy przedszkola

Trzy błędy powtarzają się najczęściej: publikacja wizerunku dziecka bez zgody obejmującej cel marketingowy, posługiwanie się nazwą „przedszkole” przed wpisem do ewidencji placówek niepublicznych oraz obietnice, których placówka nie udokumentuje. Reklama prywatnego przedszkola niesie przy każdym z nich inne ryzyko: cywilne, administracyjne albo wizerunkowe.

Wspólny mianownik jest jeden. Każdy z tych błędów da się wychwycić z zewnątrz, bez wchodzenia do placówki.

Reklama przed wpisem do ewidencji

Placówka niepubliczna działa legalnie od momentu wpisu do ewidencji placówek niepublicznych prowadzonej przez gminę. Reklamowanie się nazwą „przedszkole” przed uzyskaniem wpisu rodzi ryzyko wprowadzenia rodzica w błąd co do statusu placówki.

Zasada nadrzędna jest prosta i wynika z prawa konsumenta. „Treść każdej reklamy powinna być rzetelna i przedstawiać prawdziwe informacje. Wynika to z prawa konsumenta do prawdziwej, pełnej informacji o usłudze lub towarze.” przypomina Portal Oświatowy (2012).

Ewidencja placówek niepublicznych warunkuje też dotację oświatową, więc wpis i tak jest pierwszym krokiem. Placówkę w organizacji da się komunikować uczciwie. Pisz o planowanym otwarciu, podawaj termin i zbieraj zapisy na listę zainteresowanych, zamiast reklamować działające przedszkole, którego jeszcze nie ma.

Obietnice bez pokrycia

„Najlepsze przedszkole w mieście”, „gwarantujemy miejsce”, „100% zadowolonych rodziców” to komunikaty, których nie da się udokumentować. Rodzic weryfikuje je opiniami w wizytówce, a rozbieżność zapamiętuje.

Zamiast superlatywu podaj sprawdzalny konkret:

• Liczebność grupy i liczba dzieci na jednego opiekuna.
• Kwalifikacje kadry z wykształceniem i stażem.
• Godziny otwarcia łącznie z wakacjami i dniami wolnymi.
• Zakres czesnego: czy posiłki i zajęcia dodatkowe są w cenie.

Konkret działa lepiej także dlatego, że odróżnia. Superlatywu używa każda placówka w okolicy, więc przestał cokolwiek znaczyć.

Opinie i prośby o nie — granica RODO

Wysłanie rodzicowi maila albo wiadomości z prośbą o opinię jest komunikacją marketingową i wymaga wcześniejszej zgody. Zgoda na „komunikację dotyczącą funkcjonowania placówki” tego nie obejmuje.

Bezpieczne alternatywy nie wymagają żadnej zgody. Prośba osobista przy odbiorze dziecka, kod QR w szatni z krótkim opisem, link w stopce korespondencji, którą rodzic i tak otrzymuje.

Kupowanie opinii i wystawianie ich samodzielnie jest osobnym problemem i kończy się zawieszeniem wizytówki przez Google. Naturalne tempo, czyli kilka opinii miesięcznie, buduje wiarygodność szybciej niż nagły przyrost trzydziestu.

Ile możesz wydać na pozyskanie jednego dziecka

Wartość jednego zapisanego dziecka liczy się przez iloczyn czesnego i liczby miesięcy pobytu, która przy pełnej edukacji przedszkolnej wynosi trzy do czterech lat. Reklama prywatnego przedszkola operuje więc na zupełnie innym suficie niż większość usług lokalnych. Koszt pozyskania rozkłada się na kilkadziesiąt miesięcy czesnego, a nie na jedną transakcję.

Rodzeństwo i polecenia z tej samej grupy dodatkowo obniżają efektywny koszt. Jedna zadowolona rodzina przyprowadza często dwoje dzieci i dwie kolejne rodziny z osiedla.

Rachunek wartości dziecka i maksymalnego kosztu pozyskania

Wzór jest krótki: czesne miesięczne razy liczba miesięcy pobytu, minus koszty zmienne przypadające na jedno dziecko. Z tego, co zostanie, przeznaczasz procent na pozyskanie.

Skalę przychodu opisuje analiza rynkowa: „Jeden zapisany rodzic generuje przez 3-4 lata przedszkola od 60 000 do 120 000 zł przychodu (przy czesnym 1 500-2 500 zł/mies.).” podaje Robię Na Stronie (2026).

Nawet przy ostrożnym założeniu, że koszty zmienne pochłaniają większość tej kwoty, dopuszczalny koszt pozyskania idzie w setki złotych. To zupełnie inna skala niż w usługach kupowanych raz.

Od brakujących miejsc do budżetu kampanii

Policz braki osobno dla każdej grupy wiekowej. Trzylatki rekrutujesz inaczej niż pięciolatki, bo w starszych grupach zwalniają się pojedyncze miejsca.

Pomnóż liczbę brakujących miejsc przez zakładany koszt pozyskania. Przy sześciu wolnych miejscach i koszcie 400 zł budżet rekrutacji wynosi 2 400 zł na cały nabór, nie na miesiąc.

Rozłóż tę kwotę na okres poprzedzający nabór, z największym udziałem w tygodniach szczytu. Kampania rozciągnięta równomiernie przez rok wydaje tyle samo i domyka mniej.

Do rachunku doliczaj koszty spoza budżetu mediowego: czas na obsługę zapytań, przygotowanie dnia otwartego i oprowadzanie rodziców. Bez nich kampania wygląda na tańszą, niż jest.

Które kanały reklamy przedszkola działają i w jakiej kolejności

Wizytówka w Google i opinie rodziców idą pierwsze, bo rodzic porównuje kilka placówek w Mapach, zanim odwiedzi jakąkolwiek stronę. Reklama prywatnego przedszkola w kanałach płatnych ma sens dopiero wtedy, gdy strona podaje czesne, harmonogram dnia i sposób umówienia wizyty. Sama obecność strony przestała być wyróżnikiem.

Według raportu „Twarz polskiej edukacji” „91 proc. przedszkoli prowadzi stronę internetową” (INFORLEX, 2026). Decyduje więc nie to, czy stronę masz, tylko co na niej jest.

Wizytówka w Google — zdjęcia, atrybuty, posty

Wizytówka Firmy w Google wyświetla się przed stronami internetowymi w wynikach lokalnych i nic nie kosztuje. Jeśli prowadzisz też żłobek, załóż dla niego osobną wizytówkę. Uzupełnij kategorię, adres, godziny łącznie z wakacyjnymi oraz telefon odbierany rano i po południu.

Wypełnij wszystkie pasujące atrybuty: plac zabaw na terenie placówki, posiłki w cenie, dostosowanie dla dzieci ze specjalnymi potrzebami. Rodzic filtruje po nich wyniki, a większość placówek zostawia je puste.

Publikuj posty o dniach otwartych i zajęciach adaptacyjnych oraz odpowiadaj na każdą opinię. Aktywna wizytówka jest sygnałem dla Google i dla rodzica, że placówka jest prowadzona uważnie.

Strona, która domyka zapis

Rodzic ma w ciągu pół minuty znaleźć pięć rzeczy: czesne, harmonogram dnia, informacje o kadrze, zdjęcia placówki i sposób umówienia wizyty.

Zapis „wycena indywidualna po rozmowie” odczytuje jako ukrywanie ceny. Podaj pełną kwotę czesnego, wpisowe i to, co obejmuje: wyżywienie, zajęcia dodatkowe, materiały.

Formularz zapisu na dzień otwarty działa lepiej niż formularz kontaktowy. Rodzic wybiera termin wizyty, a nie deklaruje zainteresowanie.

Google Ads i Meta Ads — kiedy i na co

Google Ads łapie rodzica w momencie, w którym wpisuje „przedszkole prywatne” razem z nazwą dzielnicy, czyli wtedy, gdy szuka już konkretnej placówki. To najkrótsza droga do umówionej wizyty.

Meta Ads pozwala zawęzić odbiorców do rodziców dzieci w wieku przedszkolnym mieszkających w promieniu kilku kilometrów od placówki. Obiektem takiej reklamy powinien być dzień otwarty, nie zapis na cały rok.

Uzupełnieniem jest pozycjonowanie lokalne pod frazy łączące przedszkole z dzielnicą, które pracuje przez cały rok i nie kosztuje za kliknięcie. Pozycjonowanie lokalne obejmij też frazami o żłobku, jeśli prowadzisz obie formy opieki.

Lokalne grupy rodziców — zasady, żeby nie zostać usuniętym

Lokalne grupy rodziców na Facebooku skupiają dokładnie Twoją grupę docelową. Administratorzy usuwają jednak ogłoszenia sprzedażowe, bo psują charakter grupy.

Wchodź z wartością, nie z ofertą. Odpowiadaj na pytania o adaptację, o rekrutację w dzielnicy, o różnice między placówkami, także wtedy, gdy odpowiedź nie prowadzi do Ciebie.

Zapytaj administratora o zasady publikowania informacji o dniach otwartych. Zgoda uzyskana raz jest warta więcej niż pięć usuniętych postów.

Kiedy reklamować przedszkole — kalendarz rekrutacji

Kampania rekrutacyjna musi ruszyć na kilka miesięcy przed wrześniem, bo rodzice porównują placówki i umawiają wizyty na długo przed startem roku. Reklama prywatnego przedszkola uruchomiona w sierpniu walczy już tylko o rodziców, którzy nie dostali miejsca gdzie indziej. Nabór do placówek publicznych rozstrzyga się wiosną i to on wyznacza rytm.

Decyzja o przedszkolu zapada raz na kilka lat. Rodzic poświęca jej więcej czasu niż wyborowi większości usług.

Trzy okna rekrutacyjne w roku

Każde okno ma inny profil rodzica i inny komunikat.

• Luty i marzec: przed rozstrzygnięciem naboru publicznego; komunikat o dostępności miejsc i terminach dni otwartych.
• Kwiecień i maj: po ogłoszeniu wyników naboru, gdy część rodziców szuka alternatywy; największy udział budżetu.
• Sierpień: uzupełnianie pojedynczych miejsc po rezygnacjach; krótka, intensywna emisja.
• Pozostałe miesiące: budowanie listy oczekujących na kolejny rok.

Dni otwarte i zajęcia adaptacyjne planuj przed szczytem, nie w jego trakcie. To one domykają decyzję, więc muszą być gotowe, zanim ruszy emisja.

Co zrobić z zapytaniem w listopadzie

Lista oczekujących zaczyna się od zapytań poza sezonem. Rodzic pytający w listopadzie planuje wrzesień przyszłego roku, więc nie jest to strata, tylko przedwczesny kontakt.

Zapisz go na listę oczekujących z datą i wiekiem dziecka. Lista oczekujących jest aktywem, które we wrześniu domyka grupy szybciej niż jakakolwiek kampania.

Ma to dodatkowe znaczenie przy kurczących się rocznikach. Niż demograficzny sprawia, że w kolejnych latach o każde dziecko konkuruje więcej placówek, a niż demograficzny najmocniej uderza właśnie w grupy najmłodsze.

Odezwij się do tych osób w lutym, przed rozstrzygnięciem naboru publicznego. Kontakt z konkretną propozycją terminu wizyty konwertuje wielokrotnie lepiej niż zimna kampania.

Zbieraj przy tym wiek dziecka, a nie tylko kontakt. Rocznik decyduje o tym, do której grupy rodzic wróci za rok, i pozwala oszacować zapotrzebowanie na miejsca z wyprzedzeniem.

Listę prowadź w jednym arkuszu razem z datą zgłoszenia i źródłem. Po dwóch naborach zobaczysz, które kanały przyprowadzają rodziców planujących z wyprzedzeniem, a to najtańsi klienci w całej rekrutacji.

Jak zmierzyć, czy reklama przedszkola się opłaca

Miarą skuteczności są umówione wizyty i podpisane umowy, nie zasięg postów ani liczba polubień. Decyzja zapada po obejrzeniu placówki, więc właściwym zdarzeniem konwersji jest zapis na dzień otwarty albo umówienie zwiedzania. Reklama prywatnego przedszkola optymalizowana pod wejścia na stronę uczy algorytm szukać czytelników, nie rodziców.

Trzy liczby wystarczą na start.

Odsetek wizyt zamienionych na umowę mówi więcej o placówce niż o kampanii. Jeśli spada poniżej połowy, problemem jest oprowadzanie albo oferta, a nie reklama.

Minimalny zestaw pomiaru dla placówki

Ustaw jako konwersje trzy zdarzenia: połączenie telefoniczne, formularz zapisu na wizytę i wyznaczenie trasy dojazdu z wizytówki. Razem pokrywają większość realnych ścieżek rodzica.

Przy podpisywaniu umowy notuj źródło w jednej kolumnie: wyszukiwarka, mapy, polecenie, grupa na Facebooku, ulotka. Bez tego wpisu żaden kanał nie da się ocenić.

Rozstrzyga to dopiero analityka internetowa spinająca kliknięcie z wizytą i z umową. Bez niej porównujesz koszt kliknięcia z liczbą dzieci i wychodzą z tego przypadkowe wnioski.

Case lokalny z kampanii DD

Skalę, jaką daje precyzyjne targetowanie lokalne, pokazuje kampania prowadzona dla MebleSkywood.pl. W kampanii DD osiągnęliśmy +64% zamówień, CPA -32% dzięki zawężeniu odbiorców do realnego obszaru sprzedaży.

Mechanizm jest ten sam dla przedszkola: rodzic wybiera placówkę w promieniu kilku minut od domu albo od pracy. Reklama poza tym promieniem generuje zapytania, które kończą się na pytaniu o adres.

Double Digital ma status Google Premier Partner 2026 i mieści się w gronie top 3% agencji w Polsce. Ten sam zestaw konwersji wdrażamy w każdej kampanii lokalnej.

Kiedy NIE warto płacić za reklamę przedszkola

Kampania nie ma sensu, gdy wszystkie grupy są pełne, gdy placówka nie ma jeszcze wpisu do ewidencji, gdy brakuje zgód pozwalających na publikację materiałów oraz gdy w miejscowości działają dwie lub trzy placówki i rodzice znają je wszystkie. Reklama prywatnego przedszkola pracuje wtedy gorzej niż te same pieniądze wydane na wizytówkę, opinie i dzień otwarty.

W małej miejscowości mechanizm polecenia jest silniejszy niż jakakolwiek kampania. Rodzice pytają znajomych, a nie wyszukiwarkę.

Checklista przed uruchomieniem rekrutacji

Osiem punktów do odhaczenia przed pierwszą złotówką w kampanię.

1. Wpis do ewidencji: ewidencja placówek niepublicznych prowadzona przez gminę zawiera Twoją placówkę.
2. Lista wolnych miejsc: wiesz, ilu dzieci brakuje w każdej grupie wiekowej.
3. Czesne na stronie: pełna kwota, wpisowe i zakres, bez „wyceny indywidualnej”.
4. Harmonogram dnia: opublikowany godzina po godzinie.
5. Zdjęcia placówki: sale, ogród, kuchnia, łazienki, miejsce do drzemki.
6. Zgody na wizerunek: uporządkowane, rozdzielone na cele, jeśli planujesz materiały z dziećmi.
7. Dzień otwarty: wyznaczony termin i formularz zapisu.
8. Obsługa zapytań: odpowiedź tego samego dnia, także telefonicznie.

Placówka z kompletem odhaczonych punktów wyciśnie z tego samego budżetu wyraźnie więcej podpisanych umów.

Co zrobić zamiast reklamy

Uzupełnienie wizytówki i zebranie kilku opinii to godziny pracy i darmowy wzrost widoczności lokalnej. Zrób to przed uruchomieniem czegokolwiek płatnego.

Dzień otwarty ogłoszony w lokalnych grupach rodziców kosztuje tylko czas. Przy dobrej frekwencji domyka więcej zapisów niż miesiąc emisji.

Współpraca z żłobkiem w okolicy, biblioteką albo domem kultury daje dostęp do rodziców w odpowiednim momencie. Żłobek jest tu partnerem naturalnym, bo jego absolwenci za rok szukają przedszkola. Program poleceń dla rodzeństwa domyka resztę, bo rodzic z jednym dzieckiem w placówce zapisuje drugie niemal automatycznie.

Reklama przedszkola prywatnego a promocja przedszkola publicznego

Reklama prywatnego przedszkola służy pozyskaniu klientów i rozlicza się liczbą podpisanych umów. Promocja przedszkola publicznego jest zwykle działaniem wizerunkowym i dokumentacyjnym, prowadzonym przez nauczycieli w ramach obowiązków zawodowych. Oba obszary używają słowa „promocja”, ale mają inny cel, innego adresata i inny sposób oceny skuteczności.

Placówka publiczna nie konkuruje o klienta w ten sam sposób, bo rekrutacja odbywa się w systemie naboru prowadzonym przez gminę. Liczba miejsc i kryteria przyjęć są ustalone z góry.

Nauczyciel dokumentujący promocję w środowisku lokalnym potrzebuje opisu działań: udziału w festynie, współpracy z biblioteką, akcji czytelniczej. Nie potrzebuje kampanii ani budżetu mediowego, więc rady z tego tekstu byłyby w jego przypadku bezużyteczne.

Ten artykuł dotyczy wyłącznie pierwszego przypadku: placówki niepublicznej, która sprzedaje miejsca i rozlicza reklamę z zapisów. Podobny mechanizm domykania grup opisuje reklama szkoły językowej, gdzie limitem jest liczebność grupy na danym poziomie.

FAQ — Najczęściej zadawane pytania

1. Jak reklamować przedszkole?

   Zacznij od wizytówki w Google i opinii rodziców, bo rodzic porównuje kilka placówek w Mapach, zanim wejdzie na jakąkolwiek stronę. Strona ma podawać czesne, harmonogram dnia, informacje o kadrze i formularz zapisu na dzień otwarty. Płatne kampanie dokładaj dopiero wtedy, a kreacje buduj na zdjęciach placówki, nie na wizerunku dzieci.

2. Jakie są pomysły na promocję przedszkola?

   Najskuteczniejsze są działania łączące widoczność z okazją do wizyty: dzień otwarty, zajęcia adaptacyjne, udział w lokalnym festynie, współpraca z biblioteką lub domem kultury. Do tego obecność w grupach rodzicielskich na Facebooku prowadzona wartością, a nie ogłoszeniami. Program poleceń dla rodzeństwa domyka resztę, bo rodzic z jednym dzieckiem w placówce zapisuje drugie niemal automatycznie.

3. Jakie są przykłady zakazanej reklamy?

   W przypadku przedszkola trzy błędy powtarzają się najczęściej. Publikacja wizerunku dziecka bez zgody obejmującej wprost cel marketingowy, posługiwanie się nazwą „przedszkole” przed wpisem do ewidencji placówek niepublicznych oraz obietnice bez pokrycia w rodzaju „najlepsze przedszkole w mieście”. Każdy z nich niesie inne ryzyko: cywilne, administracyjne albo wizerunkowe.

4. Ile zarabia właściciel przedszkola prywatnego?

   Z perspektywy reklamy liczy się nie roczny zysk, tylko marża przypadająca na jedno dziecko przez cały okres pobytu. Przy czesnym rzędu 1 500–2 500 zł miesięcznie i trzech do czterech latach edukacji przedszkolnej przychód z jednej rodziny idzie w dziesiątki tysięcy złotych. To ta liczba, a nie zysk placówki, wyznacza dopuszczalny koszt pozyskania jednego zapisu.

5. Czy trzeba mieć zgodę rodziców na zdjęcia dzieci w reklamie przedszkola?

   Tak, i to zgodę, która wprost wskazuje cel promocyjny lub marketingowy. Ogólna zgoda na „utrwalanie i wykorzystanie wizerunku” nie wystarcza, a placówka powinna rozdzielić zgodę na rozpowszechnianie wizerunku od zgody na przetwarzanie danych osobowych. Zgoda nie może też być warunkiem przyjęcia dziecka do placówki ani udziału w zajęciach.

6. Kiedy zacząć rekrutację do prywatnego przedszkola?

   Najpóźniej w lutym, czyli przed rozstrzygnięciem naboru do placówek publicznych. Największy udział budżetu przypada na kwiecień i maj, gdy część rodziców szuka alternatywy po ogłoszeniu wyników. Sierpień służy uzupełnianiu pojedynczych miejsc po rezygnacjach, a pozostałe miesiące budowaniu listy oczekujących na kolejny rok.