Hreflang
Hreflang to atrybut wskazujący wyszukiwarce, w jakim języku i dla jakiego regionu przygotowano daną wersję strony. Służy do powiązania odpowiedników tej samej treści w różnych językach, żeby użytkownikowi wyświetlić wersję dopasowaną do jego ustawień. Nie jest poleceniem, lecz sygnałem — Google traktuje go jako wskazówkę przy wyborze wersji.
Składnia i miejsce zapisu
Wartość składa się z kodu języka w standardzie ISO 639-1, opcjonalnie uzupełnionego kodem kraju w standardzie ISO 3166-1 Alpha 2 — na przykład pl, de-AT czy en-GB. Sam kod kraju bez języka jest zapisem nieprawidłowym.
Deklarację można umieścić w trzech miejscach: w sekcji head jako element link, w nagłówku HTTP (dla plików nie-HTML, jak PDF) albo w mapie witryny. Wybór jednego miejsca i konsekwencja są ważniejsze niż to, które się wybierze.
Zasada wzajemności
Powiązanie musi działać w obie strony: jeśli strona polska wskazuje niemiecką jako swój odpowiednik, niemiecka musi wskazywać polską. Brak odesłania zwrotnego sprawia, że deklaracja jest ignorowana.
Każda wersja powinna też wskazywać samą siebie. Ten element bywa pomijany, a jego brak jest jedną z najczęstszych przyczyn niedziałających powiązań.
Wartość x-default
Zapis x-default wskazuje wersję domyślną — tę, którą należy pokazać użytkownikowi, dla którego żadna z zadeklarowanych wersji nie pasuje. Typowo jest to strona z wyborem języka albo wersja międzynarodowa.
Nie jest obowiązkowa, ale bywa przydatna w serwisach obsługujących wiele rynków, gdzie ruch przychodzi także spoza zadeklarowanych regionów.
Najczęstsze błędy
Poza brakiem wzajemności i autoreferencji częstym problemem są nieprawidłowe kody — na przykład użycie „en-UK” zamiast poprawnego „en-GB” albo kodu języka, który nie istnieje w standardzie.
Drugą grupą są konflikty z tagiem kanonicznym: jeśli wersja językowa wskazuje jako kanoniczną stronę w innym języku, sygnały się wykluczają i powiązanie przestaje działać.
Najczęściej zadawane pytania
Nie. Ma sens dopiero wtedy, gdy istnieją co najmniej dwie wersje językowe lub regionalne tej samej treści.
Nie podnosi pozycji bezpośrednio. Pomaga wyświetlić właściwą wersję językową, co zmniejsza liczbę powrotów do wyników i ogranicza konkurowanie wersji między sobą.
Wskazuje wersję domyślną dla użytkowników, do których nie pasuje żadna z zadeklarowanych wersji — zwykle stronę wyboru języka albo wersję międzynarodową.
W sekcji head, w nagłówku HTTP albo w mapie witryny. Przy dużej liczbie wersji mapa witryny bywa najwygodniejsza, bo nie obciąża kodu każdej podstrony.
Najczęściej z powodu braku odesłania zwrotnego, braku autoreferencji albo nieprawidłowego kodu języka lub kraju. Konflikt z tagiem kanonicznym również unieważnia powiązanie.